ایشاا..همه ی سال 92 پر از خوشحالی و شاد و بزن و برقص باشه!!
خدالعنت کنه کسایی که اینهمه شادی کوچیک رو هم از مردم دریغ میکردند!
کاش ما هم فردا امتحانمون کنسل میشد ولی خب متاسفانه مثل مدرسه نیست بگیم یک روز دیگه امتحان بگیر!!
یکی از بهترین کلیپ هایی که دیدم (+)
یکی از بهترین سایت ها که عکس های دیشبو نشون میده(+)
و یکی از بهترین شعارهای دیشب در میدان ولیعصر:
به یاد 88 ،هرکی از اینجا گذشت ...
رای مار و دزدیدن ،قسطی دارن پس میدن
از دیروز صبح تا همین الان سردرد دارم یک سردرد مداوم! و عصری به این دلیل خوابیدم ،اونموقع رای روحا-نی 14میلیون بود الان نیم ساعته بلندشدم و 8تا اس ام اس تبریک دریافت کردم و خوشحالم که حالا شده 18میلیون و .. و الان کلی صدای بوق بوق ماشین ها میاد و میدان ولیعص-ر...
روند شمارش آرای امسال اگر هیچ نتیجه ای به همراه نداشته باشه خیلی خوبــــــــــــــــ نشون میده که 4سال پیش چقدر الکی الکی همون شب اول نتایج رو نیم ساعته اعلام کردن و چقدر الکی همه ی امیدها رو 4سال به فنا دادن!
نمیدونم خدا از چه گناهایی میگذره ولی میدونم از حق الناس آسون نمیگذره ! و این امیدها ، این خون ها ...
تبریک میگم به همه ی اونهایی که تحر-یم کردند و به امثال خودم که دوروز اخر بعد از ائتلاف نظرمون عوض شد! به همه ی اونهایی که با وجود خاطره ی بد 4سال پیش ته مانده ی امیدشون رو حفظ کردند و امدند رای دادند...
درهرصورت از میان اس ام اس های مختلف تبریک ،تبریک شبنم عزیزم از همه قشنگ تر بود:
(تبریک به خاطر بغض های 4ساله ای که امشب بدون ترس میشکنند ؛حالا میتوانی با صدای کمی بلندتر فقط کمی بلندتر ،فریاد کنی :زندانی سیاس-ی آزاد باید گردد،سجده شکر کن،به خاطر همین کمی بلندتر)
همین امروز
سوسن شریعتی
هر حرفی داری زودتر بزن. وقتش همین امروز است. مطالبه باشد یا درد و دل، نقد باشد یا تردید، امید باشد یا حسرت. امروز همه چیز مجاز است و ممک...ن. هم راحت میتوانی دیروز را نقد کنی و هم راحت میتوانی گریبان بعدی را بگیری و برایش شرط و شروط بگذاری. فردا ممکن است دیر باشد. فردا دیر است. صف «چه باید کرد»ها را نمیبینی که چه پرادعا و استوار کشیده میشوند. خودت را بینداز در همین میانه. تو هم «چه باید کرد»های خودت را بگو. «چه باید کرد»ها، خوبیشان در موقعیتهای دوپهلویشان است: خیلی با صراحت نگفتهای دیروز چه خبر بوده و در عین حال معلوم است که داری از یکسری کارهای ناشده انتقاد میکنی. نقدی که دیروز میتوانست جرم محسوب شود، امروز حق مسلم تو است. هرچه را که غمباد شده است و جانت را رسانده است به لب، بریز بیرون تا جا باز شود برای سالهای بعدی. حرفهایت هم که شنیده نشود، راحت که شدهای. اصلا فردا را رها کن.دیروز را هم نادیده بگیر، امروز را دریاب. تا نصف شب بوق بزن و شادی کن و دستافشانی. جلوی مردم را بگیر و از کاندیدای محبوبت حرف بزن. کاندیدای محبوب نداری؟ عیبی ندارد. از کاندیدای ممکنات بگو. پیادهروها را فتح کن. درختها را تصاحب کن. با رنگها بازی کن. نومیدی؟ بگذار رئال –پلیتیک قانعت کند. مطمئن نیستی؟ قبول کن که شاید فردا بشنوی که نگذاشتند و نشد. مهم نیست. «دل را میخواهی به دریا» بزنی، به «سربلندی» فردا فکر کنی، «کارهای بزرگ را به آدمهای بزرگ» بسپاری، به «اهل تدبیر و مهر» اینها مال فرداست، امروز را فعلا دریاب. هرچه محقق شود بیشک خوب است. محقق هم که نشد، عیبی ندارد، چهار سال بعدی. هر حرفی داری، همین امروز به هر که میخواهی فردا رای دهی بگو، تا وقت هست بر او بتاز، تندیکن، تهدیدش کن که اگر فردا به قولش وفا نکرد فریادهای تو را خواهد شنید. همین امروز تا میتوانی خط و نشان بکش. مبادا فراموش کند. باید کاری کنی که تا چهار سال دیگر مدام حرفهای تو را به یاد بیاورد، حس کند که تو ایستادهای همین سر چهارراه، ماشینش رد شود تو را بر سر راه خود خواهد دید. همین امروز اینها را به او بگو. حس خوبی است: اینکه بتوانی به منتخب خود بتازی، «تو» خطابش کنی، سرنوشتت را به دستش بسپاری اما آگاهش کنی که بار سنگینی است. تا باز فردا نیاید و ناتوانیاش را به گردن این و آن بیندازد. کاری کن که بار تک - تک رایها را، چهار سال و هر لحظه بر دوش بکشد. لازم است، ضروری است. هم برای تو. هم برای منتخب تو. وقت این حرفها همین امروز است. اینگونه چهار سال دیگر شاید بگویی: یادش به خیر! چهار سال پیش.
لینک خبر : http://sharghdaily.ir/?News_Id=12673See More
یادتون باشه فردا شب حوالی ساعت 10و نیم ولو زودتر رای ها رو میشمرن و ساعت 11شمارش تموم میشه! یادتون باشه قراره مشارکتمون حدودای 60درصد باشه! یادمون باشه فردا ساعت 10و نیم توی نظرسنجی ها جلیل-ی و قال-ی باف هردو باهم رقابت میکنن !یادمون باشه فردا اول رای کل کشور رو اعلام میکنن بعد تازه یادشون میافته چرتکه بندازن و بگن هرشهر چقدر رای دهنده بهش میرسه! فردا شب لابد حیاتی میاید صداشو میندازه تو سرشو میگه مردم همیشه در صحنه مشت محکمی به دهان زورگویان عالم زدن!
فردا مثلا میبینید کاندیداها یک تعداد رای دارند بعد در اخبار ساعت بعد همان تعداد رای هم برای برخی کاهش مییابد!
یادمون باشه قرار نیست بذارن رو-حانی اونقدر بیاد بالا که ماروبکشونه بیرون!یادمون باشه الکی دلمان رو صابون نزنیم که ای قراره معجزه بشه و اینا!
یادمون باشه ما رای نمیریم بدیم که شمرده بشه فقط میریم بگیم اقای محترم(!) خودت گفتی اگر حتی نظام رو دوست ندارید بیایید به کشور رای بدید!(حتی اگر میدونیم فردا این رای ها رو به نفع خودت مصادره میکنی و باز ازش سواستفاده میکنی)
یادمون باشه میریم که بگیم ناامیدی راه حلمون نیست! و قرار نیست مادوباره به شما اعتماد بکنیم!فقط میریم رای میدیم که بگیم هنوز هستیم و رای دادنمون یک حقه نه یک وظیفه!
تصمیمو گرفتم حالا که ائتلاف انجام شد و رای ما هم شد روحا-نی ! هرچند حقیقتا فکر میکنم هرکسی بشه خوبه به جز جلیل-ی که یعنی ۸سال دیگه رو هم از دست دادیم!!
ما رای نمیدیم که شمرده شود ٬رای میدیم که دیده شود!
و هنوز باور دارم رای دادن به معنای رای به نظا-م و...نیست!
و هنوز باور دارم اینها رای شمرده بلد نیستن ولی رای دادن رو وظیفه ی ملی و شرعی نمیدونم !بلکه یک حق است که میخوام ازش استفاده کنم! از حقم ...
هرچند خودم اول در دسته ی تحر-یمی ها بودم ولی فعلا رسیدم به اینکه تحریم در شرایطی میتونه کارساز باشه که معنی دار باشه در حال حاضر صرفا عقب نشینی و دلزدگی رو نشون میده! و اونها هم فقط دنبال ناامیدی ما هستن!
در اخر
هنوز با همه دردم٬ امیددرمان هست!
میدانید اینجا هرکاری اش کنیم فضای مجازی است مگر اینکه با برخی نزدیک تر شده باشم و حضوری هم را دیده باشیم انها بشوند واقعی! الباقی یک عده هستند که یک روز توی فیس -بوک ادت میکنند و یک روز ریمووت! الباقی یکروزی وبلاگت را لینک میکنند و یکروزی از لیست درت میاورند!
دلبستگی ندارد !
اینجا هرچقدر خودت باشی و هی کامنت بگذاری و دلت را وجودت را وقتت را بگذاری برای برخی! باز کار خودشان را میکنند! یک کاری میکنند که تا عالم و ادم هست زده شود از هرچه زندگی و دوستی مجازی است!
یکروزهایی که زیاد توی نت هستم حالا یا کاری است یا سرگرمی ست یا هرچیزی٬ یا زیادی توی فیس هستم تهش یک حس کرخت کننده ای مینشیند توی وجودم! و بعد تصمیم میگیرم بچسبم به همین ادم های کم و نزدیک!
و بعد هی به خودم میگویم باید روی زمین زندگی کنیم! روی همین زمینی که رویش راه میروم و...